ای تغزل مهر ناتمام من!   آقای من…!

در «شب آرزو ها»،ستاره های امیدم چشم به راه تو دوخته اند…

گویی امشب به امیدی سو سو می کنند…

دیگر کاه کشان راه شیری توان نشان دادن راه را ندارد…

ای رویای نیمه شبم!

در این شب رویایی،آسمان تاریک قلبم را تنها برای تو مهیا می کنم؛

تا با آمدنت،صبح امید بر سرزمین سیه پوش قلبم روشنایی افکند...

ای آخرین سپیده!

امشب تمام رغاءب در تو خلاصه اند...

مولای من...!

دیگر آرزویی جز تو ندارم...

ای تنها آرزوی «شب آرزو ها»ی من...!

بیا...!

      بیا،تا با آمدنت شب هجران سحر شود!

      بیا،تا با آمدنت دعایم مستجاب شود:«اللهم عجّل لولیک الفرج»