آوایش به گوش می رسد...

سکوت خانه شکسته می شود...

دیگر در پوست خود نمی گنجد...

فخری سترگ بر شانه هایش سنگینی می کند...

دیده به دیدگانش دوخته،گویی گمشده ای پیدا شده...

انگار تمام وجودش به وجود او گره خورده بود...

از ملک الهی انواری به سوی ملکش روانه است...

ندایی آسمانی طنین انداز شد...

ای محمد(ص)،اوست دلیل خلقت پیمبر و ولی خدا...

اوست فاطمه،مبری از هر نوع بدی.

اوست زکیه،نمو کننده در کمالات و خیرات.

اوست زهرا،نورانی به نور صوری و باطنی.

اوست مرضیه،پسندیده خدا و دوستان خدا.

و اوست محدثه،مبارکه،طاهره،حوراء،راضیه،بتول،سیده،قانته،حانیه،نوریه،خصان،حره،عذراء،عفیفه، انسیه،صدیقه،رضیه و اوست مریم کبری.